تبلیغات
تبلیغات
+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    Nov 2011
    شماره عضویت
    4
    عنوان کاربر
    معاون سایت
    میانگین پست در روز
    0.22
    نوشته ها
    194
    پسندیده
    5
    مورد پسند : 48 بار در 42 پست

    Post راش سلطان جنگلهای شمال

    راش ، با نام علمی Fagus orientalis درختی است پهن برگ از تیره راش (Fagaceae) که ‪ ۲۴‬درصد تعداد و ‪۳۰‬ درصد حجم درختان جنگل های شمال را تشکیل می دهد.

    FAGACEAE_Fagus_orientalis

    برگ درخت راش
    تعداد زیادی از تحقیقاتی که درباره جنگلهای شمال انجام می شود ، مربوط به این گونه است زیرا مرغوب ترین چوب را درکشور دارد و دراغلب نواحی جنگلهای شمال می روید. با این حال به گفته کارشناسان، آگاهی چندانی از خصوصیات ژنتیکی این درخت وجود ندارد و تحقیقات زیادی باید در این باره انجام شود.
    درحدود ‪۱۳‬ گونه راش در جهان شناسایی شده که ‪ ۱۰‬گونه آن مربوط به کشورهای شرق آسیا است.
    راش موجود در جنگل های شمال، گونه خزری یا هیرکانی‪ ‬است.
    راش چوبی نیمه سنگین و نیمه سخت به رنگ کرم تا صورتی پر رنگ دارد و خوش کار است.
    ارتفاع راش به ۳۰ ـ ۴۰ متر وقطر آن به ‪ ۱/۵‬متر می رسد و اغلب در محدوده ارتفاعی ۶۰۰ ـ۲۲۰۰ ‬متر از سطح دریا دیده می شود.
    تنه آن، صاف و استوانه ای است و بیشتر تنه را چوب تشکیل می دهد و مغز چوب آن کم است.
    راش، درختی است تک پایه و خزان کننده دارای گل های مخروطی و میوه فندقه که با زادآوری طبیعی و یا بذرپاشی در پاییز و زمستان تکثیر می شود.
    این درخت هرپنج سال یک بار بذر فراوان تولید می کند و در جوانی "جست" می دهد ولی در سنین بالا جست دهی آن کم می شود.
    راش ، خاک حاصلخیز با گیاخاک زیاد و مواد معدنی غنی و آب و هوای مرطوب و سرد را می پسندد.
    وی گفت : نجارها، چوب راش را "چوب جنگلی " می نامند و ازدید آنان ، مرغوب ترین چوب در ایران است و در صنایع روکش ، تخته لایه، تراورس ، مبل و ساختمان سازی کاربرد دارد.
    اين گونه، درختي با تنه تقريبا استوانه اي به ارتفاع ‪ ۴۰‬متر و ‪ ۱/۸‬تا ‪ ۱/۵‬متر قطر، جوانه هاي نوك تيز و دوكي شكل با فلس هاي طلايي رنگ است كه قسمتي از پشت فلس ها پوشيده از كرك سفيد رنگ است.
    گلهاي اين درخت يك پايه بوده، گلهاي نر به صورت شاتونهاي گرد و كوتاه هستند كه بوسيله دم گلهاي بلندي آويزان مي شود. اين گونه راش در سن ‪۴۰‬ سالگي به گل مي نشيند و در جنگلهاي انبوه تا ‪ ۷۰‬سالگي نيز ممكن است به گل ننشيند.
    ميوه راش شرقي "فندقه" (‪ (Akene‬است، ميوه دهي اين درخت هر سه سال و گاهي اوقات هر ‪ ۹‬سال است. اين ميوه ها در طول يك سال مي رسند و در پاييز پراكنده مي شوند و بهترين بذردهي آن در ‪ ۹۰‬سالگي است.
    ريشه هاي اين درختان نسبتا عميق تا سطحي بوده و داراي ريشه هاي مويين فراوان است.
    درخت راش سايه پسند و طالب خاك هاي "هرموس شيرين" است ولي در هر خاكي نيز به عمل مي آيد هر چند در خاكهاي رسي بهتر است از كاشت آن اجتناب شود.
    اين درخت سايه را تحمل كرده ولي در مقابل يخبندان مقاوم نيست و يخبندانهاي اول بهار را تحمل نمي كند.
    در مورد نيازهاي طبيعي و زاعي راش، دانشنامه مي نويسد اين درخت نسبت به مواد معدني خاك بي تفاوت بوده ولي خاكهايي با سنگ مادري ريگي و غني از مواد معدني را دوست دارد، خاكهاي خشك، مرطوب و فشرده مناسب آن نيست.
    از نظر خصوصيات چوب راش گفته مي شود درخت گونه ‪ f.orientallis‬براي توليد چوب بهتر و پرارزشتر از ساير گونه ها است.
    در جنگلهاي شمال كشور هم اكنون درختان راش باارزشترين توده هاي جنگلي را تشكيل داده و صنعتي ترين چوب اين جنگلها بشمار مي روند.
    چوب زرد متمايل به قرمز روشن، نيمه سخت و نيمه سنگين با بافت يكنواخت و الياف صاف دارد كه كار با آن را آسان و كشيدگي را نسبتا كم مي كند، نسبت به ضربه مقاوم است و منافذ متعدد موجود در چوب سبب تسهيل در آغشته كردن آن به مواد ضدعفوني كننده و سموم مي شود.
    چوب اين گونه در مقابل خشكي و رطوبت متناوب كم دوام ولي در زير آب خوب حفظ مي شود و مقاومت آن نسبت به تغييرات حرارت و كرم خوردگي كم است.
    اين چوب براي ساختمان سازي ، راه آهن، صنايع چوبي و ساختن در و پنجره روستايي كاربرد بسيار داشته اما براي چوب تونلي مناسب نيست زيرا در مقابل خميدگي بدون اطلاع شكسته مي شود.
    چوب راش سخت و سنگين است برون آن سفيدرنگ و درون اين محصول، قهوه اي روشن بوده و براي تهيه تراورس، روكش سازي و ادوات چوبي كلي مانند پارو استفاده مي شود.
    به منظور حفاظت چوب راش شيوه هاي متعددي وجود دارد كه از آن جمله مي توان به آغشتگي سطحي، غوطه وري، گرم سرد و روشهاي تحت فشار اشاره كرد.
    براساس نوشته دانشنامه گلستان، اين درخت از نظر مصرف دارويي نيز اهميت دارد، در درخت راش تركيبات موسيلاژواسانس فرار و دو ماده ضد اسپاسم به نام پتايستيل و پتاسين وجود دارد.
    در طب خانگي نيز برگهاي تازه آن به عنوان پانسمان زخم و نيز مدر و عرق- آور مصرف مي شود و ريشه هاي آن بيشتر براي سردرد و دردهاي گردن مصرف دارد.
    همچنين برگهاي اين درخت براي درمان سرفه و تحريكات دستگاه اداري مصرف مي شود و از بذر آن نيز يك نوع روغن خوراكي بدست مي آيد.
    خود اين درخت نيز توسط برخي امراض و آفات در معرض خطر است كه ازجمله آن مي توان به "شبه گالزاي راش، شته راش و سرخورطومي راش" اشاره كرد كه مناطق شيوع اين امراض بيشتر در استانهاي شمالي كشور است.
    راش شامل جنس هاي شاه بلوط، راش فاكوس، بلوط، پاژانيا، نوتوفاكوس، ليتوكارپوس، راش فاكا يا پياله داران است كه هر كدام نيز داراي گونه هاي بسياري بوده و در نقاط مختلف جنگلهاي معتدل، معتدل سرد و نيمكره شمالي پراكنده هستند.
    در جنگلهاي شمال ايران بيشتر سه گونه شاه بلوط، راش فاكوس و بلوط وجود دارد.
    ________________________________________
    این درخت دارای مصارف روستایی بسیار است که می توان به ساخت در، پنجره، تیر، ستون، چهارپایه، کفش چوبی و گهواره اشاره کرد.
    از بذر این درخت روغنی استخراج می شود که ‪ ۲۰‬ـ ‪ ۲۵‬درصد آن خوراکی و شامل گلیسریدهای پالمتیک و اولئیک است.
    به گفته کارشناسان ، راش درختی است سایه پسند با پوست نازک که در نتیجه گرما و تابش شدید آفتاب باعث آفتاب زدگی و سوختگی پوست آن و از بین رفتن کامبیوم می شود. البته پوست نازک این حسن را دارد که صاعقه را از خود عبور می دهد و آسیب پذیری درخت بر اثر اصابت صاعقه، کم می شود.
    از آنجا که این گونه، اولین درخت تجاری جنگلهای شمال است، در دهه های اخیر تحقیقات زیادی درباره آن انجام شده است.
    این درحالی است که خیلی از گونه های مهم نظیر ون، بارانک و گیلاس جنگلی، در جنگلهای شمال وجود دارد که چون اهمیت اقتصادی شان به اندازه راش نیست، تحقیقات کمی درباره شان انجام شده است.

    با وجود این، پژوهش های انجام شده درباره راش ، کاستی هایی به ویژه در بخش اکوتیپ و تنوع ژنتیکی دارند.
    به جز موارد یادشده ، تحقیقات زیادی در زمینه های جنگل شناسی، خواص مکانیکی چوب، بذر، تولید نهال و زادآوری راش انجام شده است.
    درجنگل های بکر و طبیعی، زادآوری راش به صورت طبیعی و در سطح کوچک ‪ ۳۰۰‬ـ ‪ ۴۰۰‬متر مربعی انجام می شود.

    در سطح کمتر از هزار مترمربع، جنگل راش خود به خود احیا می شود ولی اگر سطح بزرگ تراز ۱۰۰۰ ـ ۱۵۰۰ ‬متر مربع باشد، گونه های علفی غالب می شود.
    در این حالت باید عرصه را محصور و بعد از ریشه کنی گیاهان ناخواسته، بذرکاری یا نهال کاری کنیم.

    بهتراست در ابتدا، گونه پرستار مانند پلت یا توسکا کاشته شود و تاحد امکان اجازه دهیم بذر راش به طور طبیعی، مستقر شود زیرا بذرکاری و نهال کاری راش به دلایل نه چندان مشخص، چندان موفقیت آمیز نیست.
    اگر سطح، خیلی بزرگ باشد، بذرکاری کپه ای یا خطی با پلت یا توسکا انجام می دهیم و با ایجاد اشکوب نهال، بعد از سه سال ، بذر یانهال راش کاشته می شود.

    به گفته کارشناسان ، راش در جنگل های شمال باگونه های متعددی همچون کوله خاس، سیاه گیله، آسپرولا، لوزولا، کارکس، خُلر، شمشاد، ممرز و سرخدار تشکیل جامعه گیاهی می دهد و حضوری چشمگیر و تعیین کننده در گستره وسیعی از این جنگل ها دارد. با توجه به ارزش فراوان چوب این درخت درصنایع چوب، انجام یافتن هرتحقیق که ویژگی های آن را روشن تر کند، در افزایش ارزش افزوده محصولات راش تاثیر دارد .
    تعریفی از درخت راش در فرهنگ های دیگر:
    • درختي است که در جنگلهاي ايران موجود ميباشد، چوب آن براي ساختمان منازل دهاقين استعمال ميشود. اين درخت از 650 تا 2000 گزي در جنگلهاي مرطوب آستارا، ديلمان ، کلارستان ، نور، کجور ديده ميشود. (يادداشت مولف ). زان ، بشجير، عيش السياح ، شجرة النَبَع، نبع، شريان ، شَوحَط، چِهَلَر، راج ، آلاش . (يادداشت مولف ). درخت راش از تيره فاقاسيا و از جنس فاقوس ميباشد يک گونه آن فاقوس سيلواتيکا در جنگلهاي کرانه درياي مازندران نام برده شده است ، اين درخت را در گيلان ، رامسر، کجور وکلارستق، راش ، در آستارا، قزل گز در درفک و طوالش ، الوش و آلاش ، در نور، چلر ، در مازندران ، مرس ، و در گرگانرود، قزل آغاج مي خوانند. درخت راش در جلگه تقريباً ناياب است . ولي در بلندي هاي کوهستانها فراوان ميباشد. در گيلان و مازندران در ارتفاع بيش از دو هزار متر از سطح دريا جنگلهاي خالص آن يافت ميشود. راش درختي است سايه پسند و از اينرو داراي شاخ و برگ فراوان ميباشد. نهال جوان آن از سرماي سخت زود گزند مي بيند و بويژه سرماي بهاره برگهاي آن را نابود ميسازد، گرماي زياد نيز براي آن زيانبخش است . در نقاط سرد خوب جست نمي دهد ولي در جاهاي گرم تا اندازه اي بهتر جست ميدهد. توان گفت که درخت راش داراي ريشه هاي سطحي است و براي جنگلهاي خاکهاي کم ژرفا و آهکي شايسته ميباشد. در جنگلهاي انبوه از شصت تا هشتاد سالگي ولي در فضاي باز از 40 تا 50 سالگي بار ميدهد. در خاکهاي خوب هر 5 يا 6 سال يکبار و در آب و هواي ناسزگار هر 15 سال يکبار ميوه فراوان ميدهد. ميوه اش 5 تا 7 درصد روغن دارد. قد آن خيلي بزرگ ميشود و به 35 متر و قطر يک متر و نيم ميرسد. عمر آن 200 تا 250 سال ميباشد. چوب آن براي ساختن در و پنجره و تراورس راه آهن و ميز و صندلي و مبل و صندوق و غيره بکار ميرود و مصرف آن بيش از ديگر چوبها است . از سلولز آن پارچه هاي ابريشمي لطيف و خوب ميسازند. زغال و هيزم آن نيز پسنديده است .
    ویرایش توسط hossein : 2011-11-19 در ساعت 20:47


 

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

     

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید